SALDIRGANLIK

Saldırganlık, doğuştan beraberimizde getirdiğimiz bir davranıştır. Çocuk içgüdüsel olarak saldırganlığa sahiptir. Saldırganlık ya da düşmanlık küçük çocuklarda normal bir tepki biçimidir. Ancak bir davranış bozukluğu biçimine gelmesi asla istenilmeyen bir durumdur. Saldırganlık dürtüsü insanın doğasının bir özelliği olmasına rağmen insanların çoğu bu tür sorunlarla başa çıkmayı, saldırganlık dürtülerini denetlemeyi ve toplum tarafından kabul edilebilir davranışlara yönelmeyi öğrenmektedirler. Erken çocukluk döneminde çocuklar toplum tarafından kabul edilebilen davranışları benimserler. Ancak bazı çocuklar saldırganlıklarını yönetmek ve engelleyebilmek için gereken becerileri kazanamamışlardır. Davranışları vurma, bir eşyayı atma, öfke nöbetleri geçirme şeklinde çeşitlilik gösterir. Erkeklerde saldırganlık oranı kızlara göre daha fazladır.

KISKANÇLIK

Kıskançlık, bir heyecan biçimidir. Doğuştan getirdiğimiz bu duygumuzu dengeli yaşayabildiğimiz sürece sorun yoktur. Kıskançlık heyecanı, kızgınlık sonucu oluşan, insana yönelik bir içerleme tutumu olarak tanımlanabilir. Kıskançlığın sebebi ve ifade biçimi büyük ölçüde psiko-sosyal etkileşim ortamıyla çocuğa yöneltilen uyarımlara bağlıdır. Kıskançlığı oluşturan ortam çoğu kez toplumsal kaynaklı olup, özellikle çocuğun sevdiği kişileri içerir.