AİLE SEMİNERLERİ
Dünyanın en ciddi, en önemli, en mutlu, mutlu olduğu kadar da zor bir işi çocuk yetiştirmek. Sadece zor değil aynı zamanda korkutucu da. Çok heyecan verici, tatmin edici, dinlendirici ve de hayal kırıklığı yaşatan bir iş. Sonuçların bu kadar önemli olmasına rağmen bu konuda çok az eğitimimizin olması, işi daha da zorlaştırmakta, işi içinden çıkılmaz bir hale getirmektedir. Bir fırıncı yaptığı ekmekler iyi pişmemişse ya da yeteri kadar kabarmamışsa bir dahakini güzel yapabilir. Bir futbolcu yaptığı bir vuruşu gol yapamamışsa tekrar deneyebilir. Veya bir fotoğraf stüdyosunda iyi basılmayan resimlerin yenisi daha iyi bir şekilde basılabilir. Peki çocuk yetiştirilirken yapılan bir hata veya hatalar zinciri öyle mi?
Eğer ebeveyn olarak hata yaparsanız, çocuğunuz (ki hayatta onun için her şey yapabileceğiniz kişilerden birisi) bütün hayatı boyunca acı çekebilir, mutsuz olabilir. Tabii onunla birlikte siz de. Çocuğunuzla ilişkileriniz bozulur, evliliğiniz çekilmez hale gelebilir. Çok yaramaz, ulaşılmaz ve anlaşılmaz çocuklarınızın olmasından dolayı bazı arkadaş ve akrabalarınızla aranız açılabilir. Yaşadığınız ev ve ortam sizin için boğucu bir havaya dönüşebilir. Evet bütün bunlardan çocuk eğitiminin geriye dönüşü ve telafisi olmayan bir süreç olduğunu söylemek istiyoruz. “-Bu çocuğum iyi yetişmedi. Yeniden deneyelim.” deme şansınız maalesef yok. O halde çocuk yetiştirmeyi biraz daha önemser, çocuğumuza bilinçli davranışlarla yaklaşırsak, iyi ilişkiler kurmayı başarabilirsek hayatımızın en anlamlı ve tatminkar işi haline getirebiliriz. Biraz daha bilgili ve kontrollü bir ebeveyn olursanız bu anlam ve tatmini arttırabilirsiniz. Gerektiğinde bir uzmanla işbirliği, profesyonel bir yardımla zor işin üstesinden gelebilir, çocuğunuzla ve kendinizle iyi ilişkiler kurabilirsiniz.
Annelerimiz, anne-annelerimiz, baba-annelerimiz hiçbir zaman dersler almamış, ilgili yayınları takip etmemiş, çocuklarına gerekli davranışları kazandırmak için bir pedagog vb. uzmandan yardım almamışlardır. Doğrudur. Çok değil 10-15 yıl önceki şartlarla şimdiki şartları karşılaştırdığımızda ne kadar çok farklılıklar olduğunu görebiliyoruz. Yaşantımız, yaşam şeklimiz, hayata bakışımız, toplumumuz çok değişti. Çevresel uyarıcılar, teknolojik gelişmelerin hayatımıza girişi, eğitim sistemindeki yükün fazlalaşması gibi etkenler çocuklar konusunda daha yetkin daha bilgili ve daha profesyonel olmayı ve yardım almayı zorunlu hale getirdi. Bir çok anne-baba evin dışında çalışmak zorunda. Çekirdek aileye geçiş, bir çok zorlukları beraberinde getirdi. Çocuklar ebeveynlerinin ve öğretmenlerinin otoritelerini eskisinden daha fazla test etmektedirler. Evimizde şiddeti, cinselliği ve olumsuz kişilikteki karakterleri getiren TV'yi çocukların hepsi seyrediyor. Bir çoğu da dikkatsizliği ve yalnızlığı arttıran bilgisayar oyunları ve internet’in istenmeyen yönleriyle yüz yüze durumda. Oyuncaklar daha çok zihinsel ve fiziksel tembelliğe davetiye çıkartıyor. Oyun alanları ve şekilleri daralıyor. Kendimizle ve ailemizle ayırdığımız zaman ve ilişkilerimizde yaşadığımız duygusal yoğunluk azalıyor. Bütün bunların ışığında şu soruyu sorarak bitirmek istiyorum. Bugün bu çocuklara ebeveynlik yapmanın eskisinden daha zor olduğu konusunda en küçük bir şüphesi olan var mı?
NEDEN AİLE EĞİTİMİ ?
Ailelerin eğitim sürecinde etkili bir biçimde yer almalarının çok temel gerekçeleri vardır:
• Bunlardan en önemlisi, anne babaların çocuklarıyla en yoğun iletişim içinde olan bireyler olmalarıdır. Eğitim sürecinde ve çocukların gelişiminde anne-babaların gözlemlerinden ve görüşlerinden yararlanmak çocukların gelişimini kolaylaştırıcı bir anlam taşımaktadır.
• Toplumumuza genel olarak bir bakıldığında özellikle annelerin eğitim düzeylerinin alt düzeyde olması onların çocuklarına gerek ev ortamında çeşitli beceriler kazandırmalarına gerekse okuldan beklenen akademik katkılara yeterince cevap vermemelerine yol açmaktadır. Aile katılım programları bu yönden yetişkin eğitim programı olarak da algılanmakta ve toplumda anne babaların özellikle de annelerin gelişimine önemli katkılar sağlamaktadır.
• Ailelerin okulu tanıması, kendilerini bir parçası olarak hissetmesi, onların okul ve öğrenciler için kaynaklar araması için de fırsat sağlamaktadır. Ailelerdin katılımında bir diğer gerekçe de çocuklarının akademik performanslarının, okulun akademik standartlarının da yükselmesine katkı sağlayacak olmasıdır.
• Sınıf ve okul ortamı içerisinde ortak bir kültürün oluşması için ailelerin eğitim sürecine ilişkin bazı etkinlikleri ev ortamına taşımaları ve bunları geliştirmeleri de çok yararlı olacaktır.
• Ailelerin çocukların gelişimi için en iyi ve etkili yolları, yöntemleri bulmak için çaba harcamaktadırlar. Ancak zaman zaman bu ipuçlarını bulmakta zorlanmaktadırlar.
• Aile katılımı ile gerçekleştirilen etkinlikten hem aile hem çocuk yarar görmektedir.
• Çocukların benlik algısı olumlu yönde etkilenmektedir.
• Ailelerin okula ve eğitime karşı olumlu tutumlar geliştirmelerine yardımcı olmaktadır.
Şüphesiz insanların aile içerisindeki birbirleriyle ilişkileri hayattan tat almalarında doğrudan etkilidir. Ayrıca çocukların kazandıkları ve kazanamadıkları anne babaların rolü çok büyüktür. Aile içi ilişkilerine özen gösteren anne-babaların çocuklarında mutluluk ve başarı vardır. Bu çocuklar ileride yetişkin bireyler olduklarında toplumsal ilişkilerinde başarılı olurlar. Çocuklarımız kişilik gelişiminin büyük bir kısmını aile ortamında kazanmaktadır. Kendisini ve ailesini tanıyan, kendisiyle ve çevresiyle barışık, mutlu, başarılı, sağlıklı bir ben anlayışına sahip bireyler kazanmanın yolu dengeli bir aile yapısından geçmektedir. Bu bilinçle anne babalara çocuk gelişimi ve yaklaşımları, bireysel kişilik gelişimleri, pozitif düşünme gibi konularda 10-12 kişilik gruplar halinde aile seminerleri yapılmaktadır.
